براي اين كه انسان كاملي بود مي بايد بهاي زيادي پرداخت كرد . تعداد كمي از انسانها هستند كه اين آگاهي را داشته و يا اين جسارت را دارند كه اين بها را پرداخت كنند ... 

 كسي كه كاملا بايد جستجوي ايمني را رها كرده و به اين رسيده باشد كه بايد با دو دست خود زندگي كند .

كسي كه جهان را همانند يك عاشق در آغوش گرفته باشد .

 كسي كه درد را و پذيرش آن را در حيات همچون جزيي از وجود پذيرفته باشد و در خود نگه دارد .

 كسي كه مي بايد به شك و ساهي همچون بهايي از آگاهي بنگرد .

 كسي كه به خواست سرسختانه در تعارض و تضاد رسيده ولي همواره اماده پذيرش كل نتايج حاصله از زيستن و مردن است .

نوشته شده در یکشنبه سی و یکم خرداد 1388ساعت 7:49 توسط مورچه| |